اربعین؛ سنتی دیرینه و پدیده‌ای نوظهور

راهپيمايي عظيم و ميليوني اربعين پديده نوظهوري با ريشه هاي ديني در جهان معاصر است. هرچند اين حركت ريشه در يك سنت ديرينه عزاداري اباعبدالله دارد كه بعد معنوي آن قابل توجه بوده است به گونه ای که شركت كنندگان در اين سنت عموماً به قصد ثواب و قربت به اين عمل دست مي زنند اما با وجود اين ريشه، شكل امروزي ان در چهار چوب منازعات مذهبي و جناح بندي سياسي شايد نظامي در منطقه خاورميانه بيشتر قابل تفسير است.

به نظر من اين حركت عظيم را بايد به سمت ريشه هاي آن يعني حركت اصلاح طلبانه امام حسين (ع) پيش برد. تا به صورت يك حركت جهاني شيعه( شايد هم فراتر از مذهب شيعه بلكه يك حركت فرهنگي فرا مذهبي و شايد فرا ديني ) براي اصلاح جامعه بشري، رشد انسانيت عدالت و مبارزه با تباهي و پليدي تبديل كرد . يعني همان چيزي كه مراد و منظور امام(ع) بود. يعني شيعه بايد در اين حركت عظيم كه مشابهي در جهان امروز ندارد پيام اصيل دين اسلام يا همان پيام حيات بخش پيامبر(ص) كه امام(ع) براي آن حركت اصلاح طلبانه خودش را رقم زد به گوش جهان برساند و يك جريان فرهنگي را به راه اندازد. اين سخن در حد يك ايده كلي است. بايد در فرصتي روي آن فكر كرد تا مصاديق تبديل اين حركت را به سمت يك جريان تاثير گذار و حيات بخش جهاني شناسايي نمود. ترديدي نيست كه پيش قراوالان اين جريان نه سياست مداران و … بلكه باید علما و دانشمندان فرهيخته جهان اسلام و حتي آزادگان فرهيخته جهان باشد.

نخستین انتشار در کانال تلگرام حکمت تربیت