پادتن اجتماعی کرونا در مدارس

از آن زمان که کرونا جهان را درنوردید و دست تطاولش، بهار سبز مردمان را به خزان تبدیل کرده است. مباحثی کاملاً نو را در عرصه حیات بشری پدید آورد. گویی این نیمچه موجود کوچک مأموریت داشت چشم انسان‌ها را به زوایای ناگشوده و نادیده از زندگی بشری بگشاید و بسیاری از رویه‌های عادی شده را در معرض بازنگری قرار دهد. ازجمله این مسائل، مدرسه و چگونگی تداوم حیات مدرسه در جوامع است. انتشار کرونا و نتایج مرگبار ابتلای به آن، موجب شد که مدارس تعطیل‌شده و آموزش و تحصیل مدرسه‌ای با وقفه‌های طولانی و نگران‌کننده روبرو شود. حضور کرونا در بین انسان‌ها و نبود چشم‌انداز روشن از درمان و پیشگیری ابتلا به آن موجب شده است که نسبت به بازگشایی مدارس تردیدهای جدی به وجود آید. سلسله‌ای از مباحث و نظرات موافق مخالف در جهان و حتی کشور ما شکل گرفت. باوجود همه این مباحث و مخالفت‌ها و موافقت‌ها. عقل سلیم بشری بر این معنا پافشاری می‌کند؛ که مدارس باید فعال باشند؛ و نسل آینده‌ساز در آن رفت‌وآمد (فیزیکی و مجازی) کنند. هرچند این حضور فیزیکی مختصر، اندک و کاملاً مراقبت شده باشد. این تصمیم باوجود حضور مقتدرانه ویروس کرونا در بین جوامع گرفته‌شده است اما بدان معنا نیست که سلامت و جان کودکان و نوجوانان در این تصمیم نادیده انگاشته شده است؛ زیرا در این تصمیم که یونسکو نیز آن را در قالب یک توصیه منتشر کرده است، بر تأمین امنیت و سلامت دانش آموزان در مدرسه در دوران کرونا و حضور پاره‌وقت آنان تأکید کرده است.

چنین مواجهه‌ای هم در کشور ما در مواجهه با کرونا گرفته‌شده است و سیاست حاکمیت فعال بودن مدارس در این شرایط است. کارگروه مطالعات فوری پژوهشگاه مطالعات آموزش‌وپرورش اخیراً نیز در ارائه چند توصیه راهبردی به تصمیم‌گیرندگان بر فعال بودن مدارس و عرضه خدمات تربیتی متناسب با شرایط منطقه ازنظر انتشار ویروس کرونا تأکید کرده است. معاونت تربیت‌بدنی و سلامت وزارت آموزش‌وپرورش نیز طی بخشنامه‌ای دستورالعمل کنترل سلامت دانش آموزان در زمان بازگشایی مدارس را در چهارچوب مصوبات ستاد کرونا ابلاغ کرده است

باوجوداین رویکرد در کشور مخالفانی سرسخت، دیده می‌شوند که با بازگشایی مدارس مخالفت جدی دارند و به‌ویژه با تأکید بر پایه‌های پایین‌تر دوره ابتدایی نگرانی خود را سلامت کودکان اعلام کرده‌اند؛ که این نگرانی بسیار شریف و ارجمند است. نگارنده در یادداشت بازگشایی مدارس چرا و چگونه بیان کرده‌ام به دلیل همراهی حق بر امنیت و حق بر تربیت باید مدارس برای کودکان کاملاً امن باشد. تلاش اولیا مدرسه و دیگر عوامل ذی‌دخل و ذی‌نفع کشور باید در این ایمن‌سازی مشارکت جدی داشته باشند اما برخی گروه‌ها، حتی به فرض ایمن‌سازی کامل مدارس این ایده را طرح می‌کنند که چون کودکان به سبب شرایط کودکی قادر به رعایت پروتکل‌های بهداشتی مانند فاصله‌گذاری نیستند و نمی‌توان از این جنبه کنترلی بر مدارس داشت نباید اجازه داد مدارس باز شود. من بر اساس این مفروضه قابل‌تأملی که مخالفان بازگشایی مدارس بیان می‌کنند می‌خواهم با چینش برخی مقدمات دیگر، به‌اصطلاح منطقی‌ها صغرا و کبرا صورت‌بندی کنم و نتیجه دیگری بگیرم.

در صورت تمایل بقیه مقاله را در فایل پیوست مطالعه کنید.

نخستین انتشار در کانال تلگرام حکمت تربیت