تصمیم برای تکرار پایه، تصمیمی اخلاقی است (بخش دوم)

سلام از انجا که فصل ارائه گزارش تحصیلی به دانش آموزان و تصمیم گیری در باره ارتقا آنهاست . این یادداشت و نوشته پیوست ان را مجددا منتشر می کنم. امید است مورد استفاده همکاران قرار بگیرید.

تکرار پایه یک از شیوه های مداخله در بهبود پیشرفت تحصیلی دانش آموازن است .در کشور ما بیش از 93 سال است که مورد تایید قانونی است با وجود این سابقه طولانی از نظر اجرایی و قانونی کمتر در باره آن چند و چونی شده است( جز یک دوره کوتاه سه ساله در زمان وزارت دکتر مهران). در منابع علمی داخلی نیز کمتر به ان پرداخته شده است و شاید بد نباشد که بگوییم مسکوت مانده است.بر خلاف این وضعیت ، در منابع و مراجع علمی دانش تربیتی در جهان اما بسیار در باره تکرار پایه نقد وبحث شده است. حتی سودمندی ان مورد تردید واقع شده است و سالهاست الگوهای بدیلی برای برای ارتقا پایه دانش اموزان نیز تجربه شده است. تصمیم گیری در باره تکرار پایه دانش آموزان یکی از موضوعاتی است که علاوه بر جنبه های قانونی از جنبه های اخلاقی برجسته ای نیز برخودار است. به نظر من تصمیم گیری در باره تکرار پایه دانش آموازن بیشتر یک تصمیم گیری انسانی و اخلاقی است تا تصمیم گیری آموزشی صرف . اگر چنین دیدگاهی را در باره تصمیم گیری تکرار پایه بپذیریم لازم است دست اندکاران این موضوع یعنی معلمان مدیران یک چرخش نگرشی نسبت به ماهیت تکرار پایه داشته باشند. روشن است که چنین چرخش نگرشی براي تصميم‌گيري تکرار پايه نیازمند معلمان و مديران دل‌سوز، بصير، آگاه و صبور مي باشد که از رويکرد تصميم‌گيري خطي و مکانيکي دست شسته و نگاهي ديگر به ویژه به تکرار پایه و به طور عام به امر تربيت و تحصيل داشته باشند. يعني به قول سهراب سپهري آنها چشمانشان را بايد شسته باشند و طوري ديگر ببينند. براي اين که پیچیدگی های یک تصمیم گیری در باره تکرار پایه و تأثير معلمان روشن ضمير در جريان تصميم‌گيري آشکارتر شود به تجربه زیسته زير دقت کنيد. اين تجربه زیسته اگرچه در کشور ديگري رخ داده اما بسيار آموزنده است. به نظر مي‌رسد نگرش ما را نسبت به تكرارپايه تغيير خواهد داد.

نخستین انتشار در کانال تلگرام حکمت تربیت