تربیت در مدرسه، در ذات خود عملی اخلاقی است

عمل تربیت از هرنوعی که باشد یک عمل اخلاقی است. بنابر این تربیتی که در مدرسه نیز رخ می دهد در ذات خود یک عمل اخلاقی است. انچه که عمل اخلاقی را از اعمال دیگر متمایز می سازد . مسئولیت پذیری نسبت به حقوق دیگران است. پس اگر بخواهیم یک تربیت مناسبی در مدرسه به نوباوگان و نوجوانان ارائه بدهیم لازم است بر محوریت حقوق انها باشد. یعنی یک تربیت حق مدار یک تربیت با ماهیت اخلاقی نیز هست. این نوع تربیت عادلانه نیز خواهد بود. بنابر این اگر بخواهیم عدالت را که غایت و قصوای بعثت انبیا است و شاخص اساسی یک جامعه اسلامی است در یک جامعه در زمینه تربیت و آموزش محقق کنیم باید تربیتی حق مدار داشته باشیم یعنی باید کاری کنیم که تمامی سازوکارهای تربیتی ما در نظام تربیت رسمی و عمومی با حقوق تربیتی دانش آموزان محک بخورد. در این صورت تربیت رسمی و عمومی ما یعنی انچه که در مدرسه رخ می دهد اخلاقی و عادلانه خواهد بود.با این مقدمات این پرسش پیش می آید که تربیت حق مدار با چه سازوکاری تحقق می یابد . مقاله پیش روی شما چنین راهکاری را پیشنهاد می نماید.

نخستین انتشار در کانال تلگرام حکمت تربیت